Rok 2001 - opowiadają Stanisława z Ładomirskich Kozłowska i Anna Ładomirska, wywiad prowadzi Jerzy Meissner.

Nasz Kraj, 1909, nr. 63

Poświęcenie kościoła w Markowcach.

Niedziela 29. sierpnia br. zapisała się trwale w pamięci mieszkańców wioski Markowiec w powiecie tłumackim, oddalonej za­ledwie o kilkanaście kilometrów od Stani­sławowa. W dniu tym odbyło się uroczyste poświęcenie kościoła, wzniesionego kosztem i przykładną ofiarnością właściciela Markowiec, p. Zdzisława Ładomirskiego.
Jakkolwiek przeważający żywioł we wsi stanowią Rusini, zakrzątnął się p. Ładomirski około budowy świątyni polskiej, aby i ta garstka polskich dusz, w liczbie stu, nie zatra­ciła poczucia swojej wiary i języka. Fundatorowi chodziło również o ludność polską, mieszkającą w pobliskich Bratkowcach i Odajach, a pozbawioną choćby najskromniej­szej kaplicy. Tak tedy stanęła nowa placówka narodowa i ostoja polskości dla licznego w tej części kraju ludu polskiego.
Poświęcenia dokonał czcigodny biskup ks. Bandurski ze Lwowa, którego na dworcu powitała włościańska banderya konna i li­cznie zgromadzony lud. W czasie nabożeń­stwa śpiewała, zawsze w takich wypadkach chętna, dwunastka śpiewacka ze Stanisła­wowa pod kierunkiem p. Matogi, oraz pna Marynowiczówna ze Stanisławowa. Po do­konaniu ceremonii poświęcenia wypowiedział ks. biskup kazanie z wrodzoną mu swadą i polotem, a porywające swą religijną i patryotyczną treścią. Po sumie, którą odprawił ks. Malong, przeor Dominikanów z Tyśmienicy, udali się wszyscy wraz z ks. biskupem do dworu pp. Ładomirskich, gdzie gościnni gospodarze podejmowali gości sutym obia­dem. Wśród miłej pogawędki, która toczyła się w uroczym parku miejscowym, i pięknych produkcyi chóralnych dzielnej dwunastki, spędzono przyjemnie czas aż do odejścia pociągu. — W międzyczasie dokonał p. Machnowski ze Stanisławowa fotograficznego zdjęcia kościoła, grupy gości, wraz z ks. bi­skupem Bandurskim i chórem dwunastki stanisławowskiej, które w reprodukcyi podajemy.
J. S.

Grupa uczestników uro­czystości i gości z ks. biskupem Bandurskim w pośrodku. Po lewej stro­nie fundator kościoła, p. Zdzisław Ładomirski.

Ogólny widok nowego kościola w Markowcach, którego poświęcenie odbyło się w tych dniach w obecności ks. biskupa Bandurskiego.

Markowce wchodziły w skład rzymskokatolickiej parafii w Tyśmienicy.
W latach 1908-1909, na gruncie wydzielonym z obszaru dworskiego, kosztem Anny i Zdzisława Ładomirskich, wybudowano tu kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusa.
Uroczystość poświęcenia nowej świątyni odbyła się 29 sierpnia 1909 roku.
W r. 1913 powstała na miejscu ekspozytura parafii tyśmienickiej.
Dekretem z 29 grudnia 1923 roku ekspozytura podniesiona została do rangi parafii (z ważnością od r. 1917).
Okręg parafialny początkowo obejmował: Chomiakówkę, Czarnołoźce, Lackie Szlacheckie i Markowce (wyłączone z par. Tyśmienica) oraz Odaje (wyłączone z par. Ottynia).
W roku 1926 do markowieckiej parafii włączono Bratkowce i Słobódkę, a w r. 1932 oddzielono Czarnołoźce, które przeniesiono do par. w Tłumaczu.
W roku 1939 uzupełniono wyposażenie kościoła i rozpoczęto gruntowny jego remont.
W listopadzie roku 1939, na skutek represji kościół został opuszczony przej jego administratora ks. Celestyna Rubaszewskiego, a opiekę nad parafianami przejęli kapłani z par. w Ottyni.
Ok. r. 1950 kościół został zamieniony na magazyn zboża i nawozów.
W latach 2004-2005 dokonano przebudowy budynku z przeznaczeniem na cerkiew.
Obecnie pełni on funkcję parafialnej świątyni greckokatolickiej.

Stan sprzed r. 1939
(Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1, t. 14, Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, Kraków 2006)

Stan ok. r. 2000

Stan z r. 2005
(Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1, t. 14, Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, Kraków 2006)

Rok 2013
Zdjęcia z wycieczki Machnów Stary > Stanisławów > Markowce > Lwów > Machnów Stary
jaką we wrześniu roku 2013 odbyły Małe Sostry Jezusa (w tym ciotka Terka Teleżyńska)

Stan z r. 2021
(https://tsmth.gov.ua/component/content/article/12-novini-na-golovnij/2133-naperedodni-khramovogo-svyata-tetyana-gradyuk-vidvidala-khram-rizdva-presvyatoji-bogoroditsi-u-seli-markivtsi)

Przy kościele pochowanych zostało przynajmniej pięcioro zmarłych z rodziny Ładomirskich.
Ich szczątki nadal tam spoczywają. Pomniki na ich grobach zaś zlikwidowano, gdy kościół przekształcono w kołchozowy magazyn.

Ś. † P.

Katarzyna Walentyna
z Gołaszewskich Ładomirska
ur. 13 lutego 1841 r.
zm. 16 października 1917 r.

Maria Emilia Zofia
z Trzecieskich Kraińska
ur. 19 września 1853 r.
zm. 4 listopada 1932 r.

Zofia Waleria
z Ładomirskich Krobicka
ur. 27 listopada 1866 r.
zm. 1 czerwca 1927 r.

Konstancja Maria Franciszka
Ładomirska
ur. 16 czerwca 1905 r.
zm. 23 lipca 1925 r.

Maciej Kazimierz Maria
Ładomirski
ur. 20 lutego 1912 r.
zm. 13 października 1913 r.