MARKOWCE
FOLWARK KOSÓWKA

1929

1937

Dwór Kosówka
ok. 25 m dł., ok. 12 m szer., ok. 6 m wys.
8 pokoi, łazienka, kuchnia, sień, spiżarnia, strych

Anna z Trąbczyńskich Ładomirska

Pola na Kosówce - rok 1937

Anna i Józef Ładomirscy
pośrodku Stefan Żytko (fornal)

Filip (polowy) i Józef Ładomirski

Rok 1937 - przed dworem Stefan Żytko (fornal) z Baśką i źrebakiem

Pławienie koni w starorzeczu na Kosówce

Rok 1936 - przy dworze, na rękach matki

Lato 1937 - starorzecze Strymby, koło dworu, w czasie powodzi

Zima 1937 - przed ogaconym dworem
pod opieką niani Karolki
z psem Bimbą

Zima 1937 - przed ogaconym dworem
wyjazd saniami do Markowiec
Tomek na rękach niani Karolki, powozi Stefan Żytko

Rok 1939

Rok 1939 - za dworem, w wiklinowym łóżeczku

Folwark Kosówka stanowił integralną część majątku ziemskiego Markowce.
Przynajmniej od roku 1895 na Kosówce mieszkał i gospodarował Zdzisław (syn Konstantego). Wiadomo, że tam po ślubie ze Zdzisławem zamieszkała także Anna z Kraińskich Ładomirska i tam na świat przyszły pierwsze ich dzieci.
W tym czasie, w majątku Markowce, Ładomirscy prowadzili szeroko zakrojone prace melioracyjne. Na potrzeby tej inwestycji, na terenie folwarku Kosówka, założona została cegielnia produkująca ceramiczne sączki. Stąd na austro-węgierskich mapach folwark ten opisano nazwą "Markowce Na Cegielnach".
W podobnym czasie, w pobliżu folwarku Kosówka, na Strymbie, pobudowano też młyn (trzeci w dobrach markowieckich).

III Zdjęcie Wojskowe - austro-węgierska mapa realizowana w latach 1869–1887

Gdy na Kosówce zaczęło przybywać dzieci (Władysław 1898, Maria 1899), Katarzyna Ładomirska oddała synowi dwór markowiecki (Jadwiga 1900 i kolejne) a sama przeniosła sie do Kosówki.
Nie wiadomo kto w Kosówce mieszkał po jej śmierci, to jest po roku 1917.
Kolejnym znanym mieszkańcem Kosówki był Józef Ładomirski (syn Zdzisława), który wydzierżawił ją od ojca w roku 1933.
Po ślubie z Józefem, w roku 1934, w Kosówce zamieszkała także Anna z domu Trąbczyńska.
W roku 1935 na świat przyszedł tam Tomasz Ładomirski a 3 lata później Marta Ładomirska.

W latach międzywojennych Kosówka była gospodarstwem wyłącznie rolnym.
W 1939 roku gospodarstwo to stanowiły: 110 ha gruntów ornych, 25 ha pastwisk, 1,5 ha dróg i rowów i 0,8 ha pod zabudowaniami.
Dzierżawiący Kosówkę Józef Ładomirski był także właścicielem 50 hektarów podominikańskich. Łącznie gospodarował więc na 187 hektarach.
Z tego 115 ha było zdrenowane (sączki ceramiczne założone w latach 1895-1914). Meliorację tą uzupełniało 5 kmb rowów otwartych.
Inwentarz żywy składał się z: 2 klaczy i 16 wałachów; 30 krów mleczno-mięsnych rasy Simental, 5 wołów i 22 opasów oraz 3 świń.
Przeciętna mleczność obory w r. 1938 wynosiła +/- 2000 kg mleka przy 3,5% tłuszczu (ustalona w oparciu o wykazy dostaw mleka do spółdzielni mleczarskiej w Tyśmienicy).
Ogólną intensywność produkcji folwarku ilustrują poniższe dane.

Po II WŚ majątek Markowce został znacjonalizowany. Dziś po folwarku Kosówka nie pozostał najmniejszy choćby ślad. W jego miejscu znajdują się zabudowania restauracji i mini parku aktywności Екосадиба "Будьмо здорові".