|
Dębiną nazywano południowo-wschodnią, sąsiadującą ze starym lasem dębowym, część wsi.
Markowce położone są nad Strymbą. Rzeczka ta przed wsią rozdziela się na dwa koryta, które po przepłynięciu przez wieś ponownie się łączą.
Już na mapach z końca XVIIIw., na Dębinie, nad prawym/wschodnim korytem Strymby, widać symbol młyna wodnego. Kto i kiedy go pobudował, nie wiadomo. Wg przekazu lokalnego, utrwalonego w książce "Книга Марківців", młyn ów często stał bezczynnie. W suche lata brakowało wody, a zimą, ujęcie o zbyt małym przepływie, całkowicie zamarzało.
/Mapa wojskowa Galicji Fryderyka von Miega (1779-1783)/
W roku 1929 Zdzisław Ładomirski, wydzielił na Dębinie ok. 50,2 ha użytków rolnych oraz lasu i przekazał je wraz z młynem najstarszemu synowi Władysławowi.
Nowy gospodarz zorganizował na tym gruncie dobrze funkcjonujący folwark. Pobudowane zostały dom i zabudowania gospodarskie.
Władysław przy młynie założył także stawy hodowlane oraz zapewnił stałą pracę młyna doprowadzając dostateczną ilość wody. Aby to osiągnąć wykopany został kanał z okolic Załuża (szkic zamieszczony w książce "Книга Марківців" może być mało ścisły).
|
Władysław Maria Ładomirski
(1898-1955)
|
Dzieci Władysława i Walerii
od lewej: Andrzej, Maja (Maria),
Alka (Helena), Zosia, Krystyna
|
Franciszka Waleria
z Nagórzańskich Ładomirska
(1897-1976)
|
|
Rozwój Dębiny pozwolił ok. roku 1936 na modernizację (lub budowę nowego) młyna. Stałym młynarzem od tego czasu był tam Iwan Burtyk /Іван Буртик (Чорненький)/.
Z parcelacji sąsiedniego majątku Studzieniec, Władysław dokupił 4 parcele. Dzięki temu ogólna powierzchnia majątku Dębina wzrosła. W roku 1938 wynosiła 53,4 ha z czego 34,5 ha stanowił las zwany Załuże.
W czasach ZSRR, po zmieniających układ wodny pracach melioracyjnych, młyn na Dębinie został zelektryfikowany a zamontowane w nim urządzenia napędu wodnego zlikwidowano.
Jak się wydaje młyn działał w takiej postaci do ostatniej dekady XX w.
Obecnie budynek stoi nieużytkowany bądź pełni inne funkcje.
|
